‘En van je hoempa hoempa hoempa teterè teterè’

IJmuiden – Het leek zondagmiddag alsof heel Velsen nog maar aan één ding kon denken. En dat was ook zo. De bus met de spelers van Telstar werd uitgezwaaid alsof ze op weg gingen naar een wereldkampioenschap. En zo voelde het ook. We waren allemaal, ook mensen die normaliter echt niet naar voetbalwedstrijden kijken, bij voorbaat al trots. Want er was al top gepresteerd. 34 punten, niet rechtstreeks gedegradeerd, halve finale beker, elke thuiswedstrijd hartstikke uitverkocht, en als niet onbelangrijk bijeffect: heel Velsen verbroederd.   

Door Ingeborg Baumann

Op de Oosttribune van het Telstar-stadion verzamelden zich ’n duizend supporters om gezamenlijk de allesbeslissende uitwedstrijd tegen FC Volendam te bekijken. Op grote schermen werd de strijd om lijfsbehoud in de Eredivisie uitgezonden. Eén punt was genoeg voor Telstar om ook volgend seizoen op het hoogste niveau actief te blijven. Gelijkspel zou voldoende zijn. Maar zo zitten we hier natuurlijk niet in elkaar.

De finale

De spanning was al ruim voor de aftrap voelbaar. Op het horecaplein draaide de tapinstallatie overuren en overal in het stadion klonken gesprekken over scenario’s, kansen en rampspoed. Op de schermen verscheen een afbeelding van een leeuw met een paling in zijn bek, erboven slechts twee woorden: ‘De finale’. De Visserderby is historisch gezien natuurlijk altijd speciaal, in 2021 speelden beide clubs heel voortvarend in speciaal ontworpen regenboogtenues, en nu nog extra.

Geen droomstart

Toen de spelers in het regenachtige Volendam het veld betraden, leefde de tribune zichtbaar mee. Maar de droomstart was voor de thuisploeg. Al na 1 minuut en 44 seconden schoot Anthony Descotte Volendam op voorsprong. In het stadion in IJmuiden viel het plots stil. Waar seconden eerder nog gezang klonk begonnen de supporters zich toch een beetje nerveus te maken. Pas halverwege de eerste helft kwam het vertrouwen weer écht terug, en terecht. Niet alleen op de tribune maar ook in de cafés en thuis. Hoe gek het misschien klinkt, dat voelde je door Velsen zinderen. Vlak voor rust viel dan toch de bevrijdende gelijkmaker. Uit een vrije trap van Jeff Hardeveld kopte Danny Bakker de 1-1 binnen. In IJmuiden ontplofte de Oosttribune. Vlaggen gingen de lucht in, supporters sprongen van de banken en minutenlang galmden clubliederen door het stadion. En van je hoempa, hoempa hoempa teterè, teterè. In principe was het ‘mission complete’, handhaving voltooid.

Baas Koeman

Na rust veranderde de wedstrijd in een zenuwachtig en fel gevecht. Volendam moest winnen en zette Telstar stevig onder druk. De thuisploeg kreeg kansen, maar doelman Ronald Koeman hield de Witte Leeuwen overeind met enkele cruciale reddingen. Iedere save werd op de tribune ontvangen alsof er gescoord werd. Terwijl de minuten wegtikten, werd het steeds spannender. Supporters keken nauwelijks nog naar elkaar, maar onafgebroken naar de schermen. Sommigen stonden al een half uur zonder te zitten. Anderen hielden de spanning weg met nóg een rondje bier. Trots waren we al, vol vertrouwen ook maar je gunt de mannen en ook Anthony Correia toch wat meer dan ‘genoeg’.

Bizar

En toen kwam die bizarre slotfase. In de laatste minuten kreeg Telstar een strafschop. Doelman Ronald Koeman nam zelf plaats achter de bal. Alsof het scenario al weken klaarlag, schoot hij de penalty feilloos binnen: 1-2. Niet normaal. Wat daarna gebeurde was pure ontlading. Supporters vielen elkaar in de armen, bier vloog door de lucht en het stadion veranderde in één groot feest. Op straat zelfs hoorde je het gejuich uit de huiskamers komen en in de kroegen was iedereen volmaakt gelukkig. De spelers werden na afloop in IJmuiden onthaald alsof ze kampioen waren geworden. En dat klopte. Toeters, gezang, vuurwerk en een eindeloze stroom supporters begeleidden de terugkeer van de ploeg.

Ze hebben het geflikt!

Telstar heeft het geflikt. Wij wisten het allemaal al hier in Velsen maar de rest van Nederland schijnt te hebben getwijfeld. De Witte Leeuwen blijven actief in de Eredivisie. Het sprookje van dit seizoen krijgt daarmee een vervolg. Wat trots, vertrouwen, een sterke en hechte club en een toptrainer samen kunnen presteren.

Foto’s: Dennis Gouda Fotografie