We staan stil bij een typisch IJmuidens onderwerp met een foto en naar aanleiding van de actualiteit, een stukje geschiedenis, een bijzondere gebeurtenis, een evenement of gewoon een van de mooie taferelen die IJmuiden biedt. In deze aflevering aandacht voor de voormalige Groen van Prinstererschool, een school geboren uit geloofskracht (deel 2).
Door Erik Baalbergen
Het gebouw van de Groen van Prinstererschool aan het Koningsplein doorstaat de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de oorlog wordt in elk geval tot in het voorjaar van 1944 nog lesgegeven. Na de oorlog worden de lessen hervat en biedt het schoolgebouw ook tijdelijk onderdak aan leerlingen van de tijdens de oorlog beschadigde Comitéschool. Omdat er te weinig ruimte is voor twee scholen, heeft elke school schooldagen van halve dagen, afwisselend om de week ‘s morgens of ’s middags.
Schoolhoofden
Na het pensioenafscheid in juli 1942 van Taeke van Popta, die vanaf het begin dertig jaar lang hoofd der school is geweest, wordt J. Bakker uit Santpoort waarnemend schoolhoofd. Van 1945 tot 1956 is Sjoerd de Jong sr schoolhoofd. Hij wordt opgevolgd door H.A. de Meyer, die in 1967 wordt opgevolgd door W. Visser, het laatste schoolhoofd van de Groen van Prinstererschool.
Renovatie
In 1950 start een grootschalige restauratie van het schoolgebouw. Het gebouw uit 1912 is dan zodanig vervallen dat lesgeven in sommige lokalen nagenoeg onmogelijk is. Het wordt van binnen en buiten drastisch aangepakt. De oude en vaak defecte kolenkachels – de allesbrandende salamanderkachels – worden vervangen door gasverwarming. Een deel van het sinds 1912 gebruikte meubilair wordt ook vervangen. De bovenverdieping wordt geheel ingericht voor de MULO en er komt een natuurkundelokaal. Rond de restauratie wordt er ook geld ingezameld voor een gedenksteen ter nagedachtenis van voormalig schoolhoofd Van Popta.
Gedenksteen
De heropening vindt plaats op zaterdag 7 maart 1950. Tijdens de heropening onthult de weduwe van Van Popta de gedenksteen met de tekst: ‘Ter herinnering aan Taeke van Popta die, als het eerste hoofd, deze school 30 jaar, van 1912-1942, zeer toegewijd heeft gediend. Onwrikbaar in zijn geloof en trouw aan zijn beginsel, stierf hij in 1945 als gevangene in Duitsland’.
In 1954 vraagt de school de gemeente om een speelplein tegenover de school, in het plantsoen van het Koningsplein aan te mogen leggen. Dit verzoek wordt afgewezen. Wel wordt de straat voor de school afgesloten om te worden gebruikt als speelplaats.
Calvijnschool
In 1955 ontstaan er plannen voor de verhuizing van de Lager Onderwijs (LO) afdeling naar nieuwbouw in Duinwijk. Het schoolgebouw aan het Koningsplein huisvest dan acht lokalen: drie lokalen voor LO, vier lokalen voor MULO en een gezamenlijk lokaal voor handwerken, handenarbeid en machineschrijven. De MULO heeft meer ruimte nodig terwijl de LO-zusterschool van de Groen van Prinstererschool, de Marnixschool, al vol zit. Zodoende wordt besloten tot de bouw van een nieuwe school voor LO in de nieuwbouwwijk Duinwijk. Dit wordt de begin 1959 aan de Eenhoornstraat geopende Calvijnschool. Vanaf dat moment is de Groen Van Prinstererschool uitsluitend nog MULO.
Prins Bernhard en Ichthus
Met de invoering van de Mammoetwet in 1968 fuseren de Groen van Prinstererschool en de Creutzbergschool als (M)ULO’s met het Prins Bernhard College, met opleidingen voor MAVO, HAVO en VWO. Na verdere fusies en de opening van nieuwbouw aan de Doorneberglaan in 1971 gaat het Prins Bernhard College op in het Ichthus College. Het schoolgebouw aan het Koningsplein blijft in gebruik als dependance van het Ichthus voor met name de MAVO-afdeling. Van de acht lokalen zijn er enkele buiten gebruik vanwege bouwvalligheid.
In 1975/1976 verrijst naast het Ichthus College aan de Doorneberglaan een nieuw gebouw voor de MAVO-afdeling, ter vervanging van de vervallen en veel te kleine Groen van Prinsterer-MAVO aan het Koningsplein. De steen ter herinnering aan Van Popta verhuist mee naar de nieuwbouw aan de Doorneberglaan. Later komt de steen terecht op begraafplaats De Biezen, op een graf van Van Popta’s familie.
In 1976 wordt ‘de Groen’ aan het Koningsplein ontruimd en valt het ten prooi aan de baldadige jeugd. In januari 1978 maakt de sloophamer een definitief einde aan het schoolgebouw. Een roemloos einde voor de uit geloofskracht geboren Groen van Prinstererschool.
Fotobijschrift: Foto: Gezicht op het noordwestelijke deel van het Koningsplein, met de Groen van Prinsterenschool. Foto: H. van der Put, 1969, Noord-Hollands Archief / Beeldcollectie van de gemeente Velsen, invnr. 6257.

