IJmuiden – Een tafel vol felicitatiekaarten, een zonnetje buiten, een mooie bos bloemen en wethouder Nathanael Korf mét ambstketen zijn deze vrijdagmorgen de ingrediënten om vooruitlopend op de 101e verjaardag van heer Charles Purkins dit bijzondere feit te vieren.

Tekst en foto: Arita Immerzeel

,,Vorig jaar kwam de burgemeester bloemen brengen,” herinnert een lachende heer Purkins zich. ,,Hij wist niet dat ik een Engelsman ben. Ik ben geboren in Newcastle.”

Er worden krantenknipsels tevoorschijn gehaald. Ook van publicaties toen meneer Purkins 70 jaar woonde in dezelfde flat aan de Lange Nieuw. Hij weet het nog als de dag van gister. ,,Ik woon nu heel prettig hier in het Visserhuis. Ik ben diverse malen in het ziekenhuis geweest, maar ik kom altijd weer terug!”

Geheim

De wethouder vraagt naar het geheim van het bereiken van deze hoge leeftijd. ,,Weet ik niet,” is het antwoord. ,,Vader werd 83 jaar en moeder 86. Mijn zus maar 65 jaar.” Later geeft hij toch wat geheimen prijs. ,,Ik drink geen alcohol, ik rook niet meer, ik neem mijn twee tabletjes per dag trouw in, ik drink Engelse thee met melk, ik slaap goed en doe zoveel mogelijk zelf. Ik blijf gewoon ademhalen. Mijn vrouw zei een keer ‘mijn man is een doordouwer!’ Dat klopt wel, ik ben een doorzetter en hou niet van klagen.”

Geboren Engelsman gestrand in IJmuiden

Met een klein charmant Engels accent vertelt heer Purkins in Newcastle geboren te zijn en toen hij 20 jaar was als Engelse soldaat met de geallieerden in IJmuiden terecht kwam. ,,Ik had er nog nooit van gehoord, kreeg er verkering en ben er getrouwd. Mijn inmiddels overleden vrouw en ik kregen vijf kinderen, drie zoons en twee dochters. Omdat mijn vrouw niet kon wennen in Engeland, verhuisden we naar IJmuiden terug. De eerste zeven jaar mochten we nog niet een eigen huis betrekken en hebben we ingewoond bij mijn schoonouders in Oud-IJmuiden, in de Keizer Wilhelmstraat. Pas na zeven jaar konden we een flat in de Lange Nieuwstraat betrekken. Daar heb ik meer dan 70 jaar gewoond. Ik had twee banen om ons gezin te kunnen onderhouden. Ik heb 54 jaar bij de hoogovens gewerkt en ging na mijn dienst vier uur werken bij De Eerste Markiezenfabriek in IJmuiden.”

Familie

Een deel van de familie woont nog in Engeland. ,,Van hen zijn de kaarten. Ik kreeg 11 kleinkinderen, van wie helaas één overleden is. Ook mijn dochters zijn overleden. Ik heb ook 16 achterkleinkinderen en met iedereen goed contact. Ik krijg veel bezoek. Morgen op mijn geboortedag komen degenen die in Nederland wonen, allemaal. Mijn oudste zoon Han is mijn rechterhand. En mijn linkerhand ook. Hij komt elke dag, zet koffie en helpt mij met van alles. Hij is ondertussen ook al 75 jaar, he? En zijn vrouw, mijn schoondochter, doet de was voor mij,” glundert heer Purkins. ,,Ik kan er ook niks aan doen, dat de familie zo groot is geworden.” De vriendelijke 101-jarige straalt trots uit, als hij over de familie praat.

Tot slot

Bij het afscheid vertelt de gladgeschoren heer, dat hij zich vanmorgen nat geschoren heeft, omdat een baard hem niet staat. Lachend wordt afscheid genomen door de bebaarde Nathanael van de tevreden bijna jarige.

Foto: ,,Als u 102 jaar wordt, komen we weer bloemen brengen,” belooft de wethouder.