‘Net als mijn oma hou ik van schrijven’

Velsen-Zuid – Zondagmorgen was in het Raadhuis voor de Kunst een tekort aan stoelen om de toestroom van belangstellenden een zitplaats te kunnen geven. Bea de Vlieger-Schadé presenteerde in het bijzijn van veel familieleden, vrienden en buurtgenoten haar debuutroman Geen blik waardig in de sfeervolle ambiance van de historische raadszaal.

Tekst en foto: Arita Immerzeel

De aangrijpende familieroman speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog in de omgeving van Beverwijk en IJmuiden. De roman verhaalt over familiegeschiedenis, moed en veerkracht in een tijd waarin keuzes levensbepalend zijn. Terwijl de oorlog zijn schaduw werpt over het dagelijks leven worden loyaliteit en relaties op de proef gesteld. Bea reikte het eerste exemplaar uit aan haar oom Wil, de broer van haar tijdens het schrijven overleden vader. Door zijn liefdevolle woorden was vader Peter er ook bij.

Inspiratie

Op ludieke wijze wordt Bea geïnterviewd door haar zus. Zonder iets prijs te geven over de spannende inhoud van haar roman vertelt Bea open en rap over het hoe, waarom, wat, wie, waar, wanneer, welke, waarheen?, tijdens het schrijven van haar debuutroman. ,,De titel heb ik ontleend aan het feit dat mijn opa werkte in een conservenfabriek. Geen blik waardig kan je naar twee kanten uitleggen, het conservenblik of de blik waarmee je kijkt. Zes jaar geleden ben ik begonnen met schrijven. Ik schreef op mijn vrije donderdag en heb een schrijfcursus gevolgd, waarin ik leerde over boekopbouw. Ik heb veel plezier beleefd aan het uitzoeken van wie waar woonde, welk beroep zij hadden, wat er met hen gebeurd is. In de familie ging het verhaal van de kachelplaat bijvoorbeeld de ronde. Ik ben geïnspireerd geraakt door de verhalen van oma Dorothea zelf om de achtergronden van de familie verder uit te zoeken en op te schrijven.”

Belangstelling

,,Ik heb interesse in WO2 en ooit kreeg ik van een geschiedenisdocent de opdracht om je opa en oma te interviewen. De verhalen van oma inspireerden mij, oma schreef zelf ook. Op foto’s bijvoorbeeld. Wat ik heel leuk vind, is het uitzoeken van wie waar woonde en welk beroep iemand had. Ik kwam achter spannende zaken, die ik tevoren ook heb besproken met betrokkenen, alvorens ze op te nemen in de roman.” Er wordt regelmatig gelachen tijdens de levendige bijeenkomst, maar er valt ook een traan, zeker als de rol van het plotselinge overlijden van vader Peter en zijn rol in het schrijfproces aan de orde komen.

Familietrekjes

Bea herkent door haar onderzoek persoonlijke eigenschappen bij zichzelf. ,,Het een en ander blijkt erfelijk doorgegeven. Het positieve zien bijvoorbeeld. Met armen over elkaar zitten. Muzikaliteit. Snel op tenen getrapt. Zuinigheid. Bewaardrift. En het schrijven zelf, net als oma. Ik schrijf omdat ik er zelf blij van word, het is leuk en bovenal gewaardeerd. Ik kan met mijn roman geschiedenis teruggeven en mensen ontroeren. Ik heb ook geleerd om door te zetten en mijn droom uit te doen laten komen.”

Plannen

Plannen voor volgende boeken zijn er volop bij Bea. ,,Ik heb veel ideeën, zoals de geschiedenis van mijn andere oma uit Polen uit te zoeken en te beschrijven. En ook wil ik het verzet in Santpoort beschrijven. Och, als ik eens de nieuwe Conny Braam mocht worden. Als ik maar een splintertje van haar mag gaan betekenen in Velsen.” 4 Mei na de stille tocht zal Bea de Vlieger-Schadé spreken op Begraafplaats Westerveld.

Meer informatie: Geen blik waardig, ISBN 9789465266435.

Foto: Bea reikt 1e exemplaar van haar boek uit aan haar oom Wil.