Jonge vrijwilliger geeft leesplezier vleugels
Velsen – Medische tegenslagen gooide het leven van Britt (26) overhoop. Studeren en werken lukte niet meer, de dagen werden te stil. ,,Ik had iets nodig waar ik mijn liefde voor boeken in kwijt kon,” vertelt ze. Online vulde ze een vrijwilligersformulier in bij Bibliotheek Velsen. Een week later belde de vrijwilligerscoördinator. Samen bedachten ze een rol die niet eerder bestond: boekrecensent.
Recensies met persoonlijk tintje
Sinds november 2024 runt Britt de Hebban-pagina (het grootste Nederlandse leesplatform en –community) van Bibliotheek Velsen. Ze schrijft artikelen en deelt recensies. Haar tips vonden hun weg naar de fysieke bieb: in de vorm van ‘boekbuikjes’. Dat zijn kleine kaartjes die om de kaft van een boek heen worden gevouwen met daarop korte, handgeschreven aanbevelingen. ,,Een persoonlijk briefje dat je nieuwsgierig maakt, net als in boekwinkels. Mensen herkennen inmiddels mijn handschrift. Dat is bijzonder: ineens ben ik ‘Britt van de boekrecensies’.”
De bibliotheek als ankerpunt
Door langdurige pijnklachten moest Britt haar werk als grafisch vormgever opgeven. Vrijwilligerswerk gaf haar een nieuw gevoel van betekenis. ,,Ik zat vast en in de bibliotheek kon ik weer in beweging komen. Hier wordt iets van me verwacht. Het maakt dat ik me weer gezien voel.” Wanneer bezoekers haar aanspreken op haar recensies, voelt ze dat ze iets toevoegt. ,,Het is niet mijn ziekte waar mensen over praten, maar mijn liefde voor lezen. Dat geeft lucht.”
Jongeren verleiden tot lezen
Voor Britt is de bibliotheek meer dan een gebouw vol boeken. Het is een plek die een verschil kan maken, zeker voor jongeren. ,,Het gratis lidmaatschap tot 28 jaar vind ik briljant. Dat haalt echt een drempel weg.” Op Hebban belicht ze vooral Young Adult-boeken. Fantasy en thrillers zijn Britt’s favoriet. ,,Ik houd van plotwendingen die me verrassen.” Toch daagt de bibliotheek haar uit om ook buiten haar comfortzone te lezen. ,,Soms lees ik vier boeken in een week. Lezen is mijn toevlucht, mijn manier om met de pijn om te gaan. Even verdwijnen in een ander verhaal.” Waar Britt op hoopt? Dat lezen weer vanzelfsprekend wordt. Voor jongeren ziet ze lezen als zelfontdekking. ,,Niet lezen wat je moet, maar waar je hart sneller van gaat kloppen. Je vindt jezelf tussen de pagina’s. We zitten zóveel op onze telefoons. Als ik een half uur minder scrol, kan ik een hoofdstuk lezen. Dat voelt veel rijker.”
Foto: Britt aan het werk in de bibliotheek IJmuiden. Foto: aangeleverd