Ruim 40 jaar nog steeds de vraag wat er gebeurde met Cheryl Morriën
IJmuiden – Een van onze journalisten stuitte op een berichtje op social media van Kurt Wertelaers, de oprichter van Cold Case Bureau Van Meerbeeck en de auteur van het boek HOOP. Dit naar aanleiding van een onopgehelderde Belgische moordzaak en de publieke aandacht daarvoor. Ook de onopgeloste zaak van het IJmuidense meisje Cheryl Morriën komt in dit boek aan bod, Kurt had indringende gesprekken met de nabestaanden. Hieronder zijn verhaal.
,,Precies tien jaar geleden kwam ik in contact met de nabestaanden in een onopgehelderde Belgische moordzaak, de moord op de 20-jarige Sally Van Hecke uit 1996. Ze was een jonge moeder en had een dochtertje van twee. Ik besloot toen, samen met de mama én de intussen volwassen geworden dochter, op zoek te gaan naar de moordenaar. Dat leidde een jaar later naar een naam van een man die toen in het Nederlands-Belgische grensgebied ‘Koewacht’ woonde én een heropening van het afgesloten gerechtelijke dossier. Over de zoektocht van de mama, de dochter en mezelf schreef ik een boek en werd een documentaire gemaakt: Cold Case: Sally. Die is nog te zien via Videoland én YouTube.
Cold Case Bureau van Meerbeeck
De publieke aandacht zorgde ervoor dat er vanaf dat moment héél véél nabestaanden uit België én Nederland mijn richting uitkwamen. Ik heb een Stichting opgericht en zo is Cold Case Bureau Van Meerbeeck ontstaan. De naam, Van Meerbeeck, heb ik ontleend aan een zoektocht naar een vermiste vrouw die ik ooit had ondernomen. Vandaag bestaat Cold Case Bureau Van Meerbeeck uit een team van wel twaalf vrijwilligers uit Nederland én België. Samen met deze mensen én studenten criminologie, forensisch onderzoek, psychologie of journalistiek uit beide landen, bestuderen we cold cases op vraag van de nabestaanden en achterblijvers.
Cheryl Morriën
Het is zo dat ik geregeld in gesprek kom met mensen die al vele jaren wachten op antwoorden. Zoals ook de mama van Cheryl Morriën, die met haar levenspartner nu al ruim 40 jaar zoekt naar wat er met het jonge meisje uit IJmuiden gebeurd is. Ik ontmoette hen voor het eerst op een Cold Case Dag in Breda.
Net als aan alle andere nabestaanden en achterblijvers waar ik de voorbije jaren mee in gesprek ben gegaan, heb ik aan hen ook gevraagd wat ze nou nog hopen na al die jaren. De antwoorden verrassen me soms. Zo ontmoette ik een papa die al dertig jaar naar zijn verdwenen dochtertje zoekt. Hij zegt me dat hij voelt dat ze dood is. En dat zijn hoop dat ze ooit levend voor zijn deur staat al vele jaren verdwenen is. Hij hoopt dat ooit, op een dag, de politie komt vertellen dat ze haar lichaam gevonden hebben. Tegelijkertijd sprak ik met een papa wiens zoontje van twee spoorloos verdween. Ook dertig jaar geleden. Die voelt aan àlles dat zijn kind nog in leven is en vandaag een volwassen man is en elders is opgegroeid, misschien wel bij mensen die geen kinderen konden krijgen. De papa hoopt hem ooit in de armen te sluiten.
Wat is hoop?
,,De antwoorden die ik krijg van nabestaanden en achterblijvers zijn zo divers, waardoor het idee ontstond om er een boek over te schrijven. Wat is dat nou, hoop? En verandert dat door de jaren? Stop je ooit met hopen?… Ik ben nu volop in de fase dat ik met nabestaanden en achterblijvers spreek en samen met hen op zoek ga naar wat dat nou is, hoop. Ik sprak inmiddels ook met Nellie Morriën en haar partner Frank over hun zoektocht naar antwoorden en over hoop. Tijdens lange gesprekken vertelden ze me hoe hun hoop door de jaren heen veranderde. Niet langer de hoop op een spectaculaire doorbraak, maar de stille hoop die telkens opnieuw opflakkert wanneer ergens ter wereld een vermist kind, tientallen jaren later, toch nog levend wordt teruggevonden. Daar is een goeie reden voor. Er is de voorbije veertig jaar immers geen enkel bewijs gevonden dat Cheryl niet meer in leven is. Nellie en Frank koesteren de hoop dat op een dag de telefoon rinkelt.“
‘Als ik lees of hoor dat iemand na al die jaren weer thuiskomt, dan denk ik: dat zou bij Cheryl ook nog kunnen.’ Het was een bijzonder intens gesprek. Ik woon op wel drie uur rijden van Nellie en Frank. Ik had die dag een stagiaire van kantoor mee. Onderweg naar huis hebben we geen woord gewisseld. Zoveel impact had het gesprek op ons.’’

Spoorloos uit IJmuiden
Op 5 augustus 1986 verdween de achtjarige Cheryl Morriën spoorloos uit IJmuiden. Veertig jaar later zoeken moeder Nellie (73) en haar partner Frank nog altijd naar antwoorden. Niet alleen in politiedossiers of oude getuigenverklaringen, maar ook in iets wat moeilijker te vatten is: hoop. Tijdens lange gesprekken vertellen ze hoe hun hoop door de jaren heen veranderde. Niet langer de hoop op een spectaculaire doorbraak, maar de stille hoop die telkens opnieuw opflakkert wanneer ergens ter wereld een vermist kind, tientallen jaren later, toch nog levend wordt teruggevonden.
Daar is een goeie reden voor. Er is de voorbije veertig jaar immers geen enkel bewijs gevonden dat Cheryl niet meer in leven is. Nellie en Frank koesteren de hoop dat op een dag de telefoon rinkelt. ‘Als ik lees of hoor dat iemand na al die jaren weer thuiskomt, dan denk ik: dat zou bij Cheryl ook nog kunnen.’ (*)
(*) Uit HOOP, een boek waarin de auteur samen met achterblijvers en nabestaanden in cold cases zoek naar wat hoop voor hen betekent. Het boek verschijnt in 2027, maar wil jij nu al lezen en een Founding Reader worden, surf dan naar www.bureauvanmeerbeeck.com/hoop.
Oproep
Volgend jaar komt het boek er. En de hele opbrengst gaat opnieuw naar de Stichting en naar onderzoek rond cold cases. Vandaar een oproep aan Founding Readers die middels een kleine bijdrage vandaag al toegang krijgen tot de verhalen die straks in boekvorm gegoten zullen worden.
Kurt Wertelaers, de oprichter van Cold Case Bureau Van Meerbeeck en de auteur van het boek HOOP. Foto: Anaïs Lesy

