Wekelijks staan we in deze rubriek aan de hand van een foto stil bij een IJmuidens onderwerp naar aanleiding van de actualiteit, een bijzondere gebeurtenis, een evenement of gewoon een van de mooie taferelen die IJmuiden biedt. In deze aflevering aandacht voor de kop van de Zuidpier.

Door Erik Baalbergen

De pieren van IJmuiden zijn echte publiekstrekkers. Wandelaars en fietsers komen er om te pierewaaien, vissers komen er om verse vis uit zee te hengelen en vogelspotters komen er om vogeltjes te bespieden. En af en toe kun je nog wel ‘ns een zeehondje of bruinvis spotten. Voor elk wat wils dus. Maar bij bepaalde windverwachtingen worden de pieren voor onze eigen veiligheid afgesloten. Vooral vorige maand, toen we Dudley, Eunice en Franklin op visite hadden, was de rode stormvlag enige tijd gehesen en stonden fervente piergangers voor dichte slagbomen en hekken.

Strakblauw

Gelukkig klaarde de lucht na deze stormperiode zowel letterlijk als figuurlijk op en konden we onze schreden weer zetten richting onze westerburen. En vooral met het fraaie voorjaarsweer van de afgelopen weken is het dan niet zo moeilijk om op en rond de pier “vijftig tinten blauw” foto’s te maken, met een strakblauwe lucht boven een bijna net zo blauwe zee. De bijgaande foto toont het laatste stukje Zuidpier, met aan het einde het groen-witte lichttorentje.

Laten we hopen dat het komende zomerseizoen nog vele wandelingen kunnen maken “op zee”. Maar als ik de sporen die de laatste stormen rond het lichttorentje hebben achtergelaten zo zie, bekruipt mij het gevoel dat ook dit jaar de Zuidpier weer langere tijd gesloten zal worden om deze ‘weer in goede staat voor het komende stormseizoen’ te brengen. We kennen het klappen van de zweep van de afgelopen twee zomers, toen de Zuidpier tijdens de laatste zomermaanden op doordeweekse dagen en vaak ook in het weekend gesloten was voor herstelwerkzaamheden.

Zachte heelmeesters

In 2020 werd vanaf begin augustus tot aan de wintermaanden de schade rond de kop van de Zuidpier van de stormen eerder dat jaar hersteld met breuksteen en asfalt. IJmuidenaren vroegen zich toen al af: waarom niet met beton- of rotsblokken? En inderdaad bleek vorig jaar dat de zee alweer heel stukken van de nieuwe asfalthelling rond de kop had afgeknabbeld. Eind juli ging de Zuidpier opnieuw voor langere tijd dicht voor het herstellen van de asfalthelling. En weer met asfalt, zonder serieuze brokken steen of beton…

Nu ben ik geen pierexpert of weg- en waterbouwdeskundige, maar met mijn lekenogen zie ik dat de zee ook dit jaar gulzig is geweest en flinke happen uit de asfalthelling rond de pierkop heeft genomen. Driemaal is scheepsrecht. Zullen er nu eindelijk wel ‘ns blokken aan te pas komen? Zoals ik een klein jaartje geleden al in deze rubriek aangaf: de rest van de pier heeft het dankzij rots- en betonblokken ook al lang volgehouden! Beste Rijkswaterstaat, ga ’s op de koffie bij IJmuidense aannemers die in het verleden vaker pierreparaties hebben uitgevoerd!

Foto: Erik Baalbergen