‘Als ze met een lach naar school komen weet je dat je het goed doet.’

IJmuiden – Het is paar dagen voordat de stroom kinderen van basisscholen ‘vrij’ wordt gelaten en de temperatuur neemt vast een voorschotje op de zomervakantie. Ook op De Boekanier in IJmuiden is het bijna-vakantie-gevoel al een beetje merkbaar en voor juf Wilma en juf Jolanda zullen het de laatste dagen zijn dat ze onderwijs mogen geven op deze school. Want ze gaan met pensioen.

Door Ingeborg Baumann

De Boekanier biedt onderwijs, begeleiding en behandeling op maat aan kinderen tot 13 jaar die meer ondersteuning nodig hebben dan het basisonderwijs bieden kan. Hier komen alle kinderen tot hun recht en krijgen alle kansen zich te ontwikkelen. Zowel Wilma van der Lugt (65) en Jolanda Vis (63) hebben op deze school het grootste gedeelte van hun loopbaan doorgebracht. Wilma begon er 35 jaar geleden als juf | peuterleidster en Jolanda werkt al 41 jaar op De Boekanier. Ze hebben dus heel wat te vertellen.

In ontwikkeling bedreigde kleuters

Voor 1981 heette de school De Basseroet, ofwel ‘ondeugend kind’ en was ontstaan vanuit de vraag kleuters te helpen die vastliepen in het reguliere onderwijs. De vraag rijst of er geen stigma hangt aan dit soort basisonderwijs. Jolanda: ,,We merken wel in de loop van de jaren dat het aantal aanmeldingen op en neer gaat. Het maatschappelijk beleid waarbij kinderen met een beperking, achterstand of gedragsprobleem niet worden uitgesloten, inclusief onderwijs dus, van de basisscholen maakt dat deze kinderen zo lang mogelijk op reguliere scholen blijven. Ouders vinden het een lastige situatie dat hun kind ‘speciaal’ zou zijn.  Maar zodra ze hier een stap over de drempel hebben gezet is dat gevoel helemaal weg. Geen huilende kindjes meer die met buikpijn naar school gaan. De ouders zijn dan helemaal blij en enthousiast en zien en zeggen: ‘Dit had mijn kind dus nodig.’’’

Weten wat de kinderen nodig hebben

Wilma vult aan: ,,We hebben kleinere groepen, aangepaste leerstof, individuele aandacht, kunnen jeugdzorg en logopedie bieden en zelfs fysiotherapie op school. En de kinderen worden heel goed gemonitord.’’ Samen zeggen ze: ,,We weten wat deze kinderen nodig hebben en hebben de tools om ze dat te bieden. En de aloude begrippen rust, reinheid en regelmaat zijn hier een houvast.’’ De doorstroming is meestal naar het praktijkonderwijs, zoals het Tendercollege, maar ook naar andere vormen van middelbaar onderwijs. Jolanda: ,,Ik ben hier ingerold en heb nooit meer anders gewild. Zulk dankbaar werk en ik voel me zo bevoorrecht dat ik kinderen weer op de rit kan krijgen.’’ Wilma viel in tijdens het zwangerschapsverlof van Jolanda en zegt:,, Als hier je hart ligt wil je nooit meer weg. Je ziet kinderen in hun kracht komen. De maatschappij is nu eenmaal niet rustig en gestructureerd en wij kunnen ze een veilige omgeving bieden.’’

En nu dan?

En wat gaan de juffen nu dan doen? Zijn ze niet bang om in een gat te vallen? Beiden: ,,Er zijn kleinkinderen om op te passen.’’ Jolanda zegt wel: ,,Het is allemaal heel dubbel. Ik zal het lesgeven en de kinderen heel erg gaan missen.’’ Allebei benadrukken ze dat ze van harte hopen dat kinderen die iets extra’s nodig hebben gezien worden.’’

Foto: Allebei de juffen gaan de kinderen missen. Wij denken de kinderen de juffen ook. Foto: aangeleverd