Velsen – Wim Adrichem, auteur van het boek: ‘En ik ben (voor) Telstar)’, doet een boekje open: ,, Jarenlang geoefend van de guppen naar de F, E junioren (later JO genoemd) eindelijk naar de senioren. Alles wat je geleerd is, het nobele voetbalspel mag nu getoond worden bij de echte mannen. Nu niet meer tegen jaargenoten, maar tegen oude, grijze en kalende mannen met bierbuiken, die geen enkel loopvermogen meer hebben en alleen nog spelen om de huiselijke sfeer van moeder de vrouw voor een paar uur te ontvluchten en meer bezig zijn met de 3e helft dan met de wedstrijd.

En wij Velsen zaterdag 4 zijn nog jong, gretig en afgetraind, nee die 6e klasse onderbond, mag geen enkel probleem zijn. Zelfverzekerd ook, een trainer…niet nodig, coach ook niet. Een opstelling  maken doen we zelf wel, pas des problème. Jarenlang dat gezeik van die leider aangehoord, mannen die thuis niets meer te zeggen hebben en dat op zaterdag een beetje botvieren op ons, nee daar hebben wij een broertje dood aan. Aan ons elftal geen polonaise, die carnavaleske toestanden doen we zelf wel als we lachend kampioen worden. Wekelijks twee keer trainen, een homogene eenheid in tenue, dezelfde shirts waarin de Witte Leeuwen in trainen. Waar vroeger de voorbereiding voornamelijk bestond uit conditietraining, zijn we nu lekker bezig, beetje slap lullen, sterkedrank verhalen vertellen en vooral niet moe worden, wat bij elke training weer een hoge opkomst betekent.’’

Er volgt een hilarisch verhaal over de belevenissen van dit elftal dat wordt afgesloten: ,,De rest van het programma was des keizers baard en werd ook geheel in stijl verloren. De les is dus; speel die kelderklasse niet op zaterdag, maar doordeweeks en laat onze helden in het weekend zuipen, gokken en veilige seks hebben.’’ https://sctelstar.nl/webshop/en-ik-ben-voor-telstar.

Foto: aangeleverd