Meester Serné was 41 jaar leerkracht in IJmuiden op de Marnixschool. De naam van deze school veranderde later in Het Kompas. Hij deelt zijn belevenissen en herinneringen regelmatig met ons in een column. Deze keer: IJmuidenaren op bezoek in mijn Griekse huis.

Sinds 1996 ben ik in het bezit van een villa op de uiterste zuidpunt van de Pelopónesos in Griekenland. Ik vertelde daar in de klassen/groepen op school over en menig thema was daarop gebaseerd. Kinderen leerden over de Griekse geschiedenis, leerden de Griekse letters en we maakten Griekse hapjes. De ingrediënten nam ik mee uit Griekenland in de koffer.

Het was de tijd dat de mobiele telefoons nog werkten op telefoonkaarten. De kinderen spaarden allerlei telefoonkaarten uit andere landen. Ik kreeg velerlei verzoeken om zo’n telefoonkaart mee terug te nemen. Hetgeen ik natuurlijk deed.

Een collega ging een georganiseerde rondreis maken over de Pelopónessos en had het zó uitgezocht, dat er een paar dagen rust was bij mij in de buurt. Ze had een paar vrije dagen. Ik heb haar met de auto opgehaald en ze heeft mijn huis kunnen bezichtigen. Zij is kunstenaar en nog voor ze bij mij binnen was heeft ze voor de voordeur een aantal schetsen gemaakt van de prachtige omgeving. Heeft die terug in Nederland uitgewerkt en het resultaat kreeg ik later. Dat gebeurde ook met een andere collega, die ook schilderde en ook op vakantie was in mijn omgeving. Beide kunstwerken hangen in mijn Griekse huis.

Op een keer vloog ik terug naar Schiphol met de KLM. We moesten via de trap in het vliegtuig zien te komen. Bovenaan de trap werden we welkom geheten door een stewardess. Plotseling herkende zij mij en ik haar en luidkeels galmde mijn naam vanaf de vliegtuigtrap. Het bleek een moeder van de Marnix/Kompas te zijn! Ik had haar twee kinderen in de klas gehad en toen al hadden we een heel leuk contact. Die hele vlucht hebben we gezellig en nuttig gekletst en kregen allerlei lekkers.

Zij woonde in IJmuiden en mijn broer en ik hebben haar naar huis gereden. Wij stonden op ‘Lang Parkeren’. Vanaf die tijd nam ik na ieder verblijf in Griekenland 1 kilo Fetakaas voor haar mee.

Een gezin, waarvan ik de twee kinderen in de klas had gehad, bracht een vakantie door bij vrienden in mijn omgeving en natuurlijk kwamen ze langs. We gingen uit eten bij een ‘Geitenrestaurant’. De jongste had stenen beschilderd, die ik nog steeds heb.

Jaren later, bracht een oud-leerling (nu 50-er met zijn partner) een bezoek aan mijn huis tijdens een vakantie in mijn omgeving. Heel bijzonder.

Foto: aangeleverd