Meester Serné was 41 jaar leerkracht in IJmuiden op de Marnixschool. De naam van deze school veranderde later in Het Kompas. Hij deelt zijn belevenissen en herinneringen regelmatig met ons in een column. Deze keer: 1 Aprilgrappen op Marnix/Het Kompas.
Lang geleden waren ook de kinderen in de hoogste klassen van de school nog enorm goedgelovig. Ze geloofden alles wat je als leerkracht vertelde. Zo ook op de dag van 1 april. Zelf was ik uiteraard voorbereid op hun opmerkingen als: ,,Meester, uw veter is los”, of ,,Meester, uw auto heeft een lekke band”. Ik ging het groter aanpakken.
Eén van de taken voor de kinderen uit de hoogste klas was het vegen van het schoolplein, (daar hoef je tegenwoordig niet meer mee aan te komen). De scheppen, of schoppen, waren al heel lang versleten en nodig aan vervanging toe. Ik vroeg aan kinderen die deze taak dagelijks uitvoerden, naar Stals te gaan. Onder schooltijd! (Kan nu niet meer). Voorzien van een envelop met geld moesten ze een ‘schop-met-het- voetje’ gaan kopen. Vooraf had ik Ron Stals ingelicht.
Bij terugkomst op school vertelden ze dat Ron Stals ze een zacht schopje tegen hun schoen had gegeven, wat ze niet hoefden te betalen. Service van de zaak. Van Stals hoorden ze dat ze erin getrapt waren!
Als kinderen gevallen waren en een schaafwond op hun been hadden of een blauwe plek, dan smeerden we daar zalf op. Maar, vertelde ik, er is een nieuwe zalf ontwikkeld; ‘ooievaars-kuitenvet’. Ik stuurde kinderen met geld op pad om die nieuwe zalf te gaan kopen bij een drogist in buurt van de school. De naam weet ik niet meer. Deze medewerkers had ik vooraf van de komst van de kinderen op de hoogte gesteld. Bij terugkomst vertelden de kinderen, dat het ooievaars-kuitenvet’ was uitverkocht, omdat er veel vraag naar was. Ook was ze verteld, dat er heel weinig ooievaars in Nederland waren die het vet konden leveren, dus zeldzaam. Ook hadden ze goed na moeten denken over de datum van die dag….1 april. Toen begrepen ze dat ze er in getrapt waren.
We zouden die dag een repetitie hebben, maar het papier waarop ze hun repetitie moesten maken was op en ik stuurde kinderen op pad om bij Erasmus ‘zelf nakijkend repetitiepapier’ te halen. Ook Erasmus had ik vooraf ingelicht. Medewerksters van Erasmus hadden de kinderen professioneel uitgelegd hoe dat papier werkte en dat het alleen op 1 april te krijgen was en helaas was uitverkocht. Dat hoorde ik toen de kinderen terugkwamen op school. Ook zij waren erin getrapt. Dus geen repetitie die dag. Een mooie vergeten herinnering van lang geleden.
Foto: aangeleverd