Van Top 40-hit naar verstilde klankreis
Met haar nieuwe album ‘Wandel Naar Mezelf’ kiest de zangeres voor rust, introspectie en de zachte klanken van de handpan.
Door Frits Rijperman
Bierbrasserie Koster is op deze zonnige woensdagmiddag redelijk gevuld. Op het buitenterras zit een enkeling in het zonnetje. Zelf zit ik half verscholen naast de tap wanneer Krystl Pullens binnenkomt, precies op de afgesproken tijd. Ze zet haar zonnebril af en laat haar blik even door de ruimte gaan. In haar houding zit iets ontspannen en tegelijk zelfverzekerds, alsof ze hier moeiteloos haar plek vindt. Wanneer ik uit mijn hoekje tevoorschijn kom, groeten we elkaar hartelijk. Bruine ogen, een volle losse haardos en een donker jasje. Ik stel voor om buiten in de tuin te gaan zitten. In een kleine nis staan twee comfortabele fauteuils. Krystl Pullens is 42 jaar en een ‘IJmondiale’ ster met een Top 40-hit op haar naam: Golden Days. Een zonnige uptemposong. Deze gegarandeerde meezinger belandde op het randje van de top tien en stond meer dan tien weken in de hitlijsten. Martini gebruikte het nummer ook in een commercial. Dat is inmiddels zo’n vijftien jaar geleden.
Krystl werd geboren in Santpoort-Noord en komt op mij over als een artiest die haar plek heeft gevonden: zelfbewust, vriendelijk en opvallend open. Ze is duidelijk op haar gemak en al snel praten we over haar beginjaren. Via haar moeder kwam ze ooit in contact met Bart Jan Manten, met wie ze later enige tijd verkering had. Hij wilde auditie doen voor gitaar aan het conservatorium in Rotterdam en had een zangeres nodig om hem tijdens zijn auditie te begeleiden. Hij vroeg Krystl om met hem mee te gaan. ,,Hij zong en speelde ook een eigen liedje dat we samen hadden geschreven. Voor hem liep het minder goed af, want hij werd afgewezen,’’ vertelt ze. Tot haar grote verbazing kreeg zij zelf een uitnodiging om te komen studeren. ,,Het gevolg was dat ik eerst naar Rotterdam ging en later samen met hem naar het conservatorium in Enschede.’’ Opvallend genoeg was zingen destijds niet eens haar grote plan. ,,Ik was vooral bezig met dansen,’’ zegt ze. ,,Daar wilde ik eigenlijk iets mee doen. Na audities was ik aangenomen op de vooropleiding bij Lucia Marthas in Amsterdam. Met zingen ging het eigenlijk net zo.’’
In haar verhaal hoor je iets dat vaker voorkomt bij artiesten: soms begin je ergens aan en blijkt je stem, letterlijk, je richting te bepalen. Maar die weg verliep niet zonder obstakels. ,,Ik heb erg getwijfeld of ik nog wel door moest gaan met zingen en muziek maken,’’ vertelt Krystl open. ,,Op een gegeven moment wist ik het gewoon niet meer. Moest ik misschien iets heel anders gaan doen?’’ Het leidde tot een periode van twijfel en zelfonderzoek. ,,Er hing een groot vraagteken boven alles: hoe wil ik verder? Het zingen zelf ging moeizaam en het plezier was weg. Mijn stem voelde niet alleen fysiek, maar ook mentaal als een opgave. Mijn stem was altijd het instrument geweest waarmee ik mijn emoties en gedachten kon overbrengen, maar nu voelde ik me ineens onzeker. Ik vroeg me af of ik überhaupt nog iets te zeggen had.’’
In die zoektocht naar een oplossing kwam ze terecht bij nieuwe vormen van werken met geluid en stem. Ze volgde opleidingen in Sound Healing en Stembevrijding, methodes waarin de stem niet alleen als zanginstrument wordt gezien, maar ook als middel voor persoonlijke ontwikkeling en genezing. In diezelfde periode ontdekte ze ook een instrument dat haar muzikale transformatie zou beïnvloeden: de handpan. Het instrument, uitgevonden rond 2010, is een metalen, melodisch gestemde klankschaal. Door met vingers en handen op het oppervlak te tikken ontstaan zachte, ronde klanken. Het geluid doet denken aan een gong, maar dan melodischer en subtieler. ,,Het geluid vond ik meteen prachtig,’’ zegt ze. ,,Het gaf me balans. Niet alleen mentaal, maar ook muzikaal bracht het me nieuwe energie. Het heeft me een nieuwe kant op gestuurd, een pad gegeven. En ik ontdekte eigenlijk toevallig dat Nederlandse teksten beter bij mij passen.’’
Het is in deze periode van persoonlijke transformatie dat haar nieuwe album ‘Wandel Naar Mezelf’ ontstaat. Het verschijnt op 20 maart en bevat vooral eigen teksten, soms geschreven samen met Maaike Ouboter, bekend van het lied ‘Ik Mis Je’. Op vier nummers begeleidt Krystl zichzelf op de handpan. De nummers ‘Wandel Naar Mezelf’ en ‘Je Laat Los’ tonen een introspectieve kant. Toen ik het album beluisterde, merkte ik dat de muziek een kalme, bijna hypnotiserende sfeer oproept. Met haar licht hese stem zingt ze rustige, poëtische teksten over haar persoonlijke leven en het zoeken naar balans. Het is muziek die uitnodigt om even stil te staan.
Ook haar optredens hebben een bijzondere vorm gekregen. ,,Ik geef geen grote concerten meer,’’ legt ze uit. ,,Het zijn meer ligconcerten.’’ Het publiek ligt ontspannen terwijl Krystl haar instrumenten bespeelt en zingt. De muziek werkt bijna als een klankreis. ,,Het gaat om rust en om gevoel. Mensen mogen gewoon lekker chillen bij de muziek.’’ Een van die optredens vindt binnenkort plaats op 24 april in het Verhalenhuis in Haarlem. Dan kijkt Krystl plots op haar horloge. ,,Oh, het is al vijf uur. Ik had nog ergens afgesproken.’’ We staan op en lopen richting de uitgang. ,,Stuur je me nog een foto?’’ vraag ik. Ze lacht. ,,Dat komt goed.’’ (Foto: Lizet Sleutelberg)