Je moest van het houtje zijn en van klaverjassen houden

IJmuiden – Maandag was het op de dag af 65 jaar geleden dat Bep Stals en Jan Jansen elkaar het jawoord gaven en als echtpaar verder door het leven gingen. Dat feit ging toen en nu niet onopgemerkt voorbij. In 1959 was er een dienst in de kerk, een lunch, een receptie, een diner en tot slot de bruiloft. De gewoonte om te vieren wat er te vieren valt, blijkt bij het echtpaar een traditie. Een traditie met ruimte voor veel creativiteit. In het Dorpshuis in Bloemendaal werd gister met 68 gasten gegeten, gezongen, gedanst en er werden veel stukjes opgevoerd. En vandaag stapt burgemeester Frank Dales het huis binnen. Er klinkt gejuich, want Frank draagt zijn ambtsketen. Samen met zoon en dochters vertellen Jan en Bep Jansen over hun rijkdom: hun familieleven.

Tekst en foto: Arita Immerzeel

Bep vertelt, dat het 65 jaar geleden ijs- en ijskoud was. ,,Ik kon haast niet meer lachen, zo stijf was ik. Ik woonde in Velsen-Noord en ons gezin telde dertien kinderen. Op een zondagavond leerde ik Jan kennen tijdens het dansen in dansschool De Meerpaal, dat ging toen zo. Ik heb een fijne jeugd gehad. Voor ons trouwen werkte ik bij Van Gelder, waar ik onder andere koffie schonk. Na ons trouwen mocht ik niet meer werken en dat vond ik niet erg.” In koor geven de aanwezige zoon en dochters aan, hoe fijn het was, dat mama altijd thuis was. ,,Papa was altijd aan het werk, ook ‘s avonds en in het weekend. Of hij was sporten.” Jan vult aan, dat Bep vrijwilligerswerk bij De Zonnebloem deed, waar zij ook voor onderscheiden is. Frank Dales benoemd, dat een gezin draaiend houden, ook het runnen van een bedrijf is.

Het verhaal

Jan vertelt dat in 1961, 1963 en 1968 hun zoon en dochters geboren zijn. ,,Ik werkte als gemeenteambtenaar op de afdeling Financiën. Ik organiseerde tennistoernooien voor De Heerenduinen. Ik zong, voetbalde, tenniste. Ik ben geboren en getogen in IJmuiden, groeide op in de Van Linschotenstraat, dicht bij de Watertoren. Vader was eerst schillenboer, later melkboer. Heel bijzonder was, hij bouwde een pand in 1928. De schoorsteen van de melkfabriek staat er nog steeds. Het mooie aan in Velsen wonen is en was het sociale leven hier. Ik heb mij altijd thuis gevoeld in IJmuiden. Bep en ik hebben 51 jaar in de Mercuriusstraat gewoond en sinds 2013 hier in ons mooie appartement in de Vechtstraat. Ik zing nog steeds, in Driehuis in het Liturgisch Koor.” Jan blijkt ook nog graag te willen tennissen. Bep vult aan, het strand erg te waarderen. De moeder van Bep heette Braam. De voorvaderen van familie Jansen en de familie Braam zijn tegelijkertijd halverwege de 19e eeuw komen wonen in de Breesaap, dus de wortels gaan ver.

Blij en tevreden

Er passeren veel verhalen over vroeger. Er bleken twee voorwaarden om met Bep te mogen omgaan, Jan moest van het houtje zijn (Rooms-Katholiek, red.) en van klaverjassen houden. Bep: ,,Op zondag liepen we naar de pont met de kinderwagen, dan gingen we klaverjassen in mijn ouderlijk huis in Velsen-Noord.”

In hun appartement vol bloemen en kaarten en vrolijke zoon en dochters plus aanhang oogt het kwieke echtpaar blij en tevreden. Bep (88) heeft genoten van het feest gisteren. ,,Iedereen op één zieke na, was er. Ook onze vijf achterkleinkinderen. De jongste is twee en de oudste 10 jaar. Het was geweldig.” Jan (88) bevestigt hoe leuk het was. ,,Prachtig weer ook. Echt iedereen was er. Er waren stukjes en er is gedanst. En lekker gegeten. Wij hebben onze huwelijksdata altijd gevierd. 12 ½ jaar, 25, 40 en zelfs 60 jaar toen corona om een speciale editie vroeg. Allemaal mooie herinneringen.”

Tot slot ontstaat het idee om met elkaar op de foto te gaan. Zo ontstaat alweer een mooie herinnering. Jan en Bep Jansen omringd door hun rijkste bezit: familie.

Jan en Bep Jansen omringd door hun rijkste bezit: familie. Foto: Arita Immerzeel