IJmuiden – Het meest rauwe uitje in Velsen, de Noord- of Zuidpier op. En af. Als visser, als wandelaar, als fotograaf of als fietser. Als toerist of als inwoner van Velsen. Als vaste of toevallige bezoeker uit binnen- of buitenland. In deze rubriek in woord en beeld, wat een pierenwaaier bezighoudt en waarom hij of zij zich op die unieke plek in de Noordzee bevindt.

Door Arita Immerzeel

Zondagmorgen tien uur. Op de Zuidpier is het zonnig, maar de voeltemperatuur is een stuk lager, dan de 12 graden, die de thermometer aangeeft. De wind waait uit het noorden. Het is rustig, er lopen wat fotografen met statieven en telelenzen. En er zijn wat vissers. Op de kop van de pier staat Romano delos Reyes uit Alkmaar te vissen met twee hengels. ,,Ik was hier om acht uur al en heb ondertussen vier keer beet gehad. Helaas waren ze ondermaats en heb ik ze weer teruggezet. Eén kabeljauw was groot genoeg en had ik graag vandaag op willen eten. Hij wist echter te ontsnappen.” Romano, 41 jaar, is sinds de uitbraak van de pandemie gaan hobbyvissen op de pier. Romano vertelt het een ontspannen bezigheid te vinden. Als aas gebruikt hij mesheften en pieren. Terwijl hij vertelt heeft hij weer beet. Terwijl hij behendig de vis naar binnen hengelt, roept hij lachend, dat het wéér een baby is. Voordat de vis, ook wel gul genoemd, weer terug de zee in mag, laat Romano deze eerst even bijkomen in een bakje water. ,,Zodra de vis weer spartelt en dat is na een minuut of vier, dan gaat hij de zee weer in. Dan kan hij wegduiken, want de meeuwen loeren op een dizzy vis en eten hem zó op.” Inderdaad hangen er een paar meeuwen in de lucht boven de visstek. Na het emmertje mag de vis in een kuiltje vol water tussen de asfaltblokken. Zodra hij goed spartelt mag hij het water weer in. ,,Duiken, jongen! Duik!” roept Romano hem na. De meeuwen hebben het nakijken. Er blijken echter meer kapers op de kust, want even verderop in het water duikt iets heen en weer. ,,Een zeehond, dus er zit hier echt wel vis. Hij is op jacht,” aldus Romano, die in het dagelijks leven sportonderneming Compadres MMS in Alkmaar leidt en conciërge is op een school in Heerhugowaard. De ‘zeehond’ heeft echter heel duidelijk een vin op zijn rug. ,,Dan is het een bruinvis, die zie je hier ook af en toe. Mooi toch, een dolfijn. Echt een cadeautje!” Op de vraag of Romano het niet koud heeft, zo zonder handschoenen en zijn windjack, antwoordt hij van niet. ,,Ik heb het nooit koud. Ik vis vandaag maar vier uur, wegens verplichtingen elders. Soms kan ik veel langer blijven. En als ik een kabeljauw vang, die mee mag naar huis, dan leg ik hem in de roomboter. Meer heeft hij niet nodig om heerlijk te smaken!”