…en bijna niet gek werd

Het is alweer enige tijd gelden dat we Iryna Andriiuk aan de lezers van Jutter | Hofgeest voorstelden. Inmiddels beschrijft ze regelmatig haar blik op onze samenleving hier in Velsen en luistert die gedachten op met prachtig foto’s. Als ervaren en passievolle fotografe heeft ze als nieuwe inwoner van Velsen een heel frisse blik op onze woonomgeving en onze soms eigenaardige gebruiken en gewoontes. En die taal….

,,Ik was niet van plan om Nederlands te leren. Het kwam gewoon mijn leven binnen, net als het Nederlandse weer: je gaat de deur uit in de zon en vijf minuten later zit je al midden in heel ander weer. Zonder waarschuwing.

In het begin dacht ik dat Nederlands gewoon Engels is dat ruzie kreeg met Duits en besloot om het leven voor iedereen een beetje moeilijker te maken. Sommige woorden lijken bekend, andere zien eruit alsof iemand op het toetsenbord is gevallen, en sommige woorden spreek je helemaal anders uit dan je ze schrijft.

Mijn eerste lievelingswoord was gezellig. Mij werd verteld dat het alles en niets tegelijk betekent. Perfect woord dus. Later ontdekte ik lekker. Een echt toverwoord. Je kunt er eten mee beschrijven, het weer, een dag, een plan en zelfs je leven. Als je niet weet wat je moet zeggen, zeg je gewoon ‘lekker’. Grote kans dat het klopt.

De grammatica was een avontuur. De of het. Niemand weet het zeker, iedereen doet alsof. Ik luisterde naar de regels, knikte serieus en deed daarna toch maar wat. En het wonder gebeurde: mensen begrepen me. Soms antwoordden ze zelfs in het Nederlands in plaats van Engels. Dat voelde als een diploma, zonder examen.

Ik snapte al snel dat ik niet het type ben dat netjes aan tafel met een studieboek gaat zitten. Ik lees graag boeken voor mijn plezier, niet als straf. Dus leerde ik Nederlands zoals mensen leren zwemmen wanneer ze ineens in een rivier worden gegooid: met paniek, wilde bewegingen en een sterke wil om niet te verdrinken. En gek genoeg werkt dat.

Zonder vreemde momenten ging het natuurlijk niet. Op een dag leerde ik dat in het Nederlands paar letters het verschil kan maken tussen leven en dood. De woorden overlijden en overleven vergeet ik nooit meer. Dat gebeurde toen er een vogeltje in onze tuin belandde. We probeerden het te redden, maar jaagden het per ongeluk de struiken in. Mijn collega riep iets emotioneels in het Nederlands en ik verstijfde. Wenste hij het vogeltje nu een lang leven toe… of juist niet? Ik durfde het niet te vragen, maar de woorden heb ik perfect onthouden.

Ik hou heel erg van praten. Echt heel erg. Als ik iets niet kan zeggen, voelt dat als echte pijn. Mijn man zegt dat dit een heel ‘vrouwelijke’ eigenschap is, maar ik noem het gewoon seksisme. Hoe dan ook: ik praat zo graag dat ik wel Nederlands moest leren. Ik wilde praten met mijn buren, vrienden, collega’s en eigenlijk met iedereen om me heen. Stil zijn was geen optie.

Zo leer ik Nederlands. Zonder perfecte uitspraak. Zonder perfecte grammatica. Met fouten, lachen en het echte leven. Ik liet mezelf toe om het fout te doen en dat bleek de beste methode. Want Nederlands is niet eng. Het is gewoon heel gezellig. En absoluut lekker.

Groeten, Iryna

https://yourphotoshoot.art/. https://yourvideoproduction.art/.

Foto: De frisse blik van Iryna maakt een doordeweekse dag met een heel klein laagje sneeuw in Velsen-Noord ‘gezellig ’en ‘lekker’. Foto: Iryna Andriiuk