Jongeren en corona: Carmen Patrus

Velsen – Al een jaar waart een virus rond dat ieders leven op zijn kop zet. Buiten het verdriet dat we hebben om de zieken en de mensen die we door dat virus voor altijd moeten missen zijn de economische, sociale en maatschappelijke gevolgen die corona met zich meebrengt bijna niet te overzien en te dragen. Het blijkt dat jongeren, op de drempel van hun zelfstandige leven, het ook pittig voor hun kiezen krijgen. Wat een tijd van verkennen, leren en opbouwen zou moeten zijn is verworden tot een tijd die stil lijkt te staan en zelfs achteruit loopt. Wij vroegen een aantal van deze mensen naar hun hoop en frustraties. Deze week vertelt Carmen Patrus haar verhaal.

Door Ingeborg Baumann

Carmen (17) is geboren in Bagdad maar omdat de situatie in Irak onveilig was verhuisde ze veertien jaar geleden met haar ouders naar Nederland. Het gezin woont in IJmuiden en gelukkig hebben zij het hier naar hun zin. Vorig jaar, Carmen was toen nog maar 16, deed ze eindexamen HAVO aan het Vellesan College. Nu studeert ze HBO ICT Sofware Engineering aan de Hogeschool van Amsterdam. Ze is niet alleen een slimme dame maar ook nog eens uiterst creatief, Carmen tekent prachtig en speelt gitaar. De foto van Carmen is genomen door haar vriendin Lonneke Meijer die haar verhaal ook al deed in deze rubriek en laat zien dat ze buiten haar mooie ‘brains’, ook uiterlijk een echte beauty is.

,,Dat mijn ouders gevlucht zijn uit Irak was een politieke kwestie. De heersende religie in Irak is de Islam en dat was niet echt wat wij waren. Mijn ouders waren christenen. Ik heb mijn middelbare school best snel doorlopen. Ik deed HAVO Natuur en Techniek en had nooit echt moeite met studeren. Informatieprocessen vind ik interessant. Eindexamen doen in coronatijd was niet echt makkelijk. Vooral in de eerste lockdown wisten we niet hoe we het online lessen volgen moesten aanpakken. De centrale examens werden afgelast en als je er goed voorstond was je automatisch geslaagd. De studie software engineering leek me leuk, ik ben goed in het oplossen van problemen en heb nooit moeite gehad met informatieprocessen. Het lijkt misschien een tegenstelling voor een meisje dat goed is in exacte vakken maar ik hou ook heel erg van muziek en kunst. Ik speel elektrische gitaar en vind tekenen heerlijk om te doen. Vooral portretten waarbij ik tot in detail probeer uiterlijk en innerlijk van mensen te treffen. Soms word ik gevraagd door mensen om die portretten te maken, dan teken ik bijvoorbeeld portretten van dierbaren.’’

‘Er komen betere tijden aan’

,,Na mijn eindexamen waren er geen feestjes. Dat was wel jammer want dat is toch iets waar je al vanaf de brugklas naar uitkijkt. Saai was het. Teleurstellend. Maar er komen betere tijden aan! Vandaag ga ik toevallig naar de campus. De studie is voor 90% online en ik ken niemand van mijn studiegenoten. Vandaag is een dag om vragen te stellen en mensen te zien. Gelukkig dat mijn vak technisch is, een meer creatieve studie lijkt me nog moeilijker online. Als je op school bent is het toch makkelijker om de vakken te volgen, er is nauwelijks interactie online. Ik zie om me heen dat er een groot gebrek aan motivatie is, er zijn echt heel veel mensen afgehaakt. Ik hou het wel vol hoor. Wat de muziek betreft is het jammer dat we elkaar niet veel kunnen zien. Samen muziek maken, dat kan niet online. Ik heb een heel leuke vriendengroep die ik dan wel individueel zie. Niet de hele groep tegelijk. Thuis gaat het goed. Ik heb nog een klein broertje van 7 maar het is dus niet heel erg druk thuis.

Er is wel veel veranderd in mijn leven. Zo ben ik het gaan waarderen om buiten te zijn en pak elke kans om een ijsje te halen. Maar ik had het me allemaal toch anders voorgesteld. Hoewel ik voor corona ook veel binnen zat hoor, ik ben niet echt een uitgaander. Je gaat ongemerkt anders naar dingen kijken, zie ik nu een video of film dan denk ik onwillekeurig: ‘wat zie die mensen er raar uit zonder mondkapje en wat zitten ze dicht op elkaar’. Het is nog steeds onveilig in Irak en natuurlijk mis ik mijn familie maar dat heeft niets te maken met corona, dat was al zo. Hoewel er ook niemand langs kon komen bij ons en dat zat wel in de planning. Corona zal niet weggaan. Heel langzaam gaan we terug naar wat normaal zou moeten zijn. Maar dat virus blijft. Ik ben een groot voorstander van vaccineren. Dan kan alles weer open. Ik wil graag naar school.’’

Volg Carmen op Instagram. Ze maakt echt ontroerend mooie en stoere portretten van mensen. Heel erg knap om zo jong, zó het karakter van mensen te treffen. (Foto: Lonneke Meijer)